O Eυριπίδης Γαραντούδης (Kαβάλα, 1964) είναι Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του επικεντρώνονται στη μελέτη της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ιδίως της ποίησης, του 19ου, του 20ού και του 21ου αιώνα και εντοπίζονται στους κλάδους της μετρικής, της ιστορίας της λογοτεχνίας και της ερμηνείας των λογοτεχνικών κειμένων. Είναι διευθυντής του Εργαστηρίου Νεοελληνικής Φιλολογίας του Τομέα Νεοελληνικής Φιλολογίας (https://enephil.phil.uoa.gr/). Επίσης είναι διευθυντής του περιοδικού Σύγκριση της Ελληνικής Εταιρείας Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας. (https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/sygkrisi). Σχεδόν πλήρης καταγραφή των δημοσιευμάτων και της ερευνητικής δραστηριότητάς του υπάρχει στις ιστοσελίδες: https://www.phil.uoa.gr/tomeis/tomeas_neoellinikis_filologias/eyripidis_garantoydis/ και http://uoa.academia.edu/EvripidisGarantoudis

Απόφοιτος του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Διδάκτωρ Συγκριτικής Γραμματολογίας στο Πανεπιστήμιο PARIS X –NANTERRE (Γαλλία). Διδάσκει στο δημόσιο πανεπιστήμιο από το 2000. Είναι Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου ενώ διετέλεσε Κοσμήτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του ίδιου ιδρύματος από το 2023 έως το 2025. Έχει στο ενεργητικό του δύο μονογραφίες. ενώ άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Έχει συμμετάσχει με εισηγήσεις σε πολλά διεθνή επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Την περίοδο 2016-2017 διετέλεσε Πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Ως σκηνοθέτης στον κινηματογράφο εργάστηκε από το 1987 μέχρι το 2003. Οι ταινίες του έχουν αποσπάσει τρεις φορές το Α' Κρατικό Βραβείο του ΥΠ.ΠΟ. Μετά το 2004 στρέφεται στην θεατρική σκηνοθεσία. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, το Θέατρο Τέχνης, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το Θέατρο του Νότου, τo Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, το ΚΘΒΕ, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης, το Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου και την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης ενώ με σκηνοθεσίες του έχει συμμετάσχει στο φεστιβάλ AVIGNON OFF (2008, 2018), στο Théâtre de la Ville στο Παρίσι (Festival Chantiers d’Europe), στη Χαϊδελβέργη (Heidelberger Stuckemarkt Festival), στη Νέα Υόρκη, Θέατρο Wild Project (Between the Seas Festival), στο 18ο Φεστιβάλ της Ένωσης Θεάτρων της Ευρώπης στην Ρουμανία (Cluj). Έχει διδάξει υποκριτική σε Δραματικές Σχολές (ΚΘΒΕ, ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας) και έχει πραγματοποιήσει, μετά από πρόσκληση, θεατρικά εργαστήρια στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Αναλυτικότερο βιογραφικό σημείωμα και κατάλογος δημοσιεύσεων: https://www.uop.gr/staff-member/ileontar<

Πτυχιούχος του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στη Νεοελληνική Φιλολογία, και Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας (ΕΚΠΑ, 2019). Θέμα της διδακτορικής διατριβής είναι η σχέση της λογοτεχνίας με τον κινηματογράφο, και ειδικότερα η αφομοίωση από τη μεταπολεμική και μεταπολιτευτική ελληνική πεζογραφία στοιχείων από κάποια από τα πιο επιδραστικά κινηματογραφικά παραδείγματα της περιόδου, όπως είναι ο ιταλικός Νεορεαλισμός, η Nouvelle Vague και το Νέο Χόλλυγουντ. Στο διάστημα 2020-2023 δίδαξε ως Ακαδημαϊκή Υπότροφος στο προπτυχιακό πρόγραμμα του Τμήματος Φιλολογίας. Από το 2024 διδάσκει ως εξωτερική συνεργάτις στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Πολιτισμικές και Κινηματογραφικές Σπουδές» του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του ΕΚΠΑ. Το 2025 εντάχθηκε στους μεταδιδακτορικούς ερευνητές του Τμήματος Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, όπου εκπονεί μεταδιδακτορική έρευνα, με επόπτη τον καθηγητή νεοελληνικής Φιλολογίας Ευρ. Γαραντούδη, γύρω από τη λειτουργία των σκίτσων στο έργο του Γιώργου Σεφέρη σε αναφορά με τις αισθητικές αρχές του λογοτεχνικού μοντερνισμού για την έννοια της εικόνας.

Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα και κατάλογος δημοσιεύσεων: https://uoa.academia.edu/NadiaFragkouli Πληροφορίες για τη μεταδιδακτορική έρευνα για τον Γ. Σεφέρη: https://enephil.phil.uoa.gr/ereynitika_programmata/metadidaktoriki_ereyna

Πτυχιούχος του Τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (2003). Δίπλωμα σκηνοθεσίας στη Σχολή Σταυράκου (2007). Μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Ιστορία και Θεωρία του Κινηματογράφου (2010) και κατόπιν διδάκτορας του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Αντικείμενο της διατριβής του υπήρξε η κινηματογραφική εκπαίδευση στην Ελλάδα (2019).

Δίδαξε ως ακαδημαϊκός υπότροφος στον Τομέα Θεατρικών, Κινηματογραφικών και Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης κατά το ακαδημαϊκό έτος 2020 – 2021, προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα. Επιπλέον δίδαξε ως συμβασιούχος καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών, προπτυχιακά μαθήματα σχετικά με το αντικείμενο του κινηματογράφου, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2022 – 2023 και 2023 - 2024. Από το 2016 είναι καθηγητής των μαθημάτων που αφορούν την ιστορία του παγκόσμιου και του ελληνικού κινηματογράφου στη Σχολή Σταυράκου. Έχει διατελέσει εισηγητής σεμιναρίων γύρω από ειδικές θεματικές όπως ο αμερικάνικος κινηματογράφος, ο ευρωπαϊκός μεταπολεμικός κινηματογράφος και το ντοκιμαντέρ, σε κινηματογραφικές λέσχες, εργαστήρια ελευθέρων σπουδών και κέντρα δια βίου μάθησης. Από το 2005 έως το 2011 εργάστηκε σε διάφορες ειδικότητες στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη διαφήμιση. Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα, ασχολείται επαγγελματικά με τον τομέα της ψυχικής υγείας.

Η Μαρία Διαμαντοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 2014 ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές της στον τομέα της Κλασικής Φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του ΕΚΠΑ. To 2018 ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο των μεταπτυχιακών σπουδών της (Τομέας Νεοελληνικής Φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, ΕΚΠΑ) με τίτλο διπλωματικής εργασίας «Η “παρατονισμένη μουσική” του Κ. Γ. Καρυωτάκη και η μετρική των ποιητών της γενιάς του. Μια συγκριτική εξέταση». Από τον Δεκέμβριο του 2025 είναι διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, με τίτλο διατριβής «Μορφολογικές αναζητήσεις στην ελληνική μεταπολεμική ποίηση». Θέμα της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη της μορφικής και ρυθμικής υπόστασης και εξέλιξης του έργου των ποιητών της πρώτης και της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, με στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την ποιητική που αναπτύσσει ο/η κάθε ποιητής/-τρια ξεχωριστά [Άρης Αλεξάνδρου, Μανόλης Αναγνωστάκης, Μαντώ Αραβαντινού, Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, Ε. Χ. Γονατάς, Κική Δημουλά, Άρης Δικταίος (μόνο ως προς την αυστηρά έμμετρη ποίησή του), Νανά Ησαΐα, Έκτωρ Κακναβάτος, Νίκος Καρούζος, Τάσος Λειβαδίτης, Δ. Π. Παπαδίτσας, Τίτος Πατρίκιος, Μίλτος Σαχτούρης, Τάκης Σινόπουλος, Κυριάκος Χαραλαμπίδης] και κυρίως η ελληνική μεταπολεμική ποίηση στο σύνολό της (1940 έως 2025). Η διατριβή αναπτύσσεται σε τέσσερις βασικούς άξονες: Ι. Η ελευθερόστιχη ποίηση, ΙΙ. Το πεζό ποίημα, IΙΙ. Τα ποιήματα σε στίχο-παράγραφο (verset), IV. Αυστηρά έμμετρη ποίηση / ποιήματα σε αυστηρές ποιητικές φόρμες και V. Ποιήματα μεικτής φόρμας. Επίσης, εργάζεται ως φιλόλογος στον χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ απασχολείται περιστασιακά ως φιλολογική επιμελήτρια. Φιλολογικές μελέτες, λογοτεχνικές κριτικές και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Ποιητική, Πόρφυρας, Νέα Ευθύνη, Κυπριακή Εστία, Ο αναγνώστης, Χάρτης, Μουσών, Fractal, Literature.gr, ενώ συμμετέχει με ποίημά της στον συλλογικό τόμο Για τον μεγάλο Gabo. Έλληνες λογοτέχνες τιμούν τη μνήμη του σπουδαίου συγγραφέα Gabriel García Márquez (Έναστρον Εκδόσεις, 2024).

Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα και κατάλογος δημοσιεύσεων: Maria Diamantopoulou - National & Kapodistrian University of Athens

H Δήμητρα Ραζάκη είναι διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής της είναι: Η μετρική της ποίησης του Καβάφη. 
Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά της αφορούν κυρίως ζητήματα μετρικής και ερμηνείας της νεοελληνικής ποίησης. Έχει συμμετάσχει στα ακόλουθα ερευνητικά προγράμματα: «Θαλής: Χρυσαλλίς – Πολιτισμικές διαμεσολαβήσεις και διαμόρφωση του “εθνικού χαρακτήρα” στον περιοδικό τύπο του 19ου αιώνα» (https://chrisalis.theatre.uoa.gr/index.php/el/) και «Η παρουσία του κινηματογράφου στα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά των μεταπολεμικών και μεταπολιτευτικών χρόνων (1949-2009)» (http://138.68.86.112/). 

Επίσης, έχει λάβει μέρος σε συνέδρια και έχει δημοσιεύσει μελέτες που αφορούν θέματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Προσωπική ιστοσελίδα: https://en-uoa-gr.academia.edu/DimitraRazaki 

Ο Μάρκος Ηλιάδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στη Νεοελληνική Φιλολογία, και Υποψήφιος Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας με τίτλο διατριβής «Αυτοαναφορικότητα και ποιητική ιδεολογία στο έργο του Γιάννη Ρίτσου». Ιδιαίτερη βαρύτητα στην οργάνωση της διατριβής κατέχει πλάι στην κειμενοκεντρική ανάλυση και η συστηματική αρχειακή έρευνα που έχει οδηγήσει στον εντοπισμό και την αξιοποίηση πληθώρας αρχειακών μονάδων που δεν έχουν δημοσιευτεί και βρίσκονται τόσο σε οργανωμένες δομές όσο και στην κατοχή διαφόρων ιδιωτών. Ενδεικτικά αναφέρονται από το Αρχείο Γιάννη Ρίτσου στο Μουσείο Μπενάκη η ανέκδοτη ποιητική συλλογή του 1945 Φθινοπωρινά Επίκαιρα που γράφτηκε κατά τα Δεκεμβριανά και ολοκληρώνεται με ένα σύντομο αλλά αξιοπρόσεκτο σημείωμα του Ρίτσου για τις αντιλήψεις του γύρω από τη νεοελληνική μετρική και ιδιαίτερα για τον ρόλο και τη λειτουργία του δεκαπεντασύλλαβου καθώς και τα κείμενά του Περί Ποιήσεως και Τυχαίοι Στοχασμοί που φωτίζουν ιδιαίτερα τόσο την καταστατική επιφύλαξη του Ρίτσου απέναντι στον κριτικό και θεωρητικό λόγο όσο και την εντελώς προσωπική σχέση που ανέπτυξε με τον Αισθητισμό. Μία ακόμα χαρακτηριστική περίπτωση αρχειακού υλικού αποτελεί το σώμα που έχει εντοπιστεί στο αρχείο του εκλιπόντος δημοσιογράφου και εκδότη του περιοδικού Θέατρο Κώστα Νίτσου, ένα μέρος του οποίου έχω χρησιμοποιήσει με άδεια από τη χήρα του και γνωστή ηθοποιό Έφη Ροδίτη. Πρόκειται κυρίως για άγνωστες ηχογραφημένες συνεντεύξεις που δόθηκαν στον Κώστα Νίτσο κατά την προετοιμασία της έκδοσης των θεατρικών απάντων του Ρίτσου αλλά και για την ανέκδοτη αλληλογραφία του με τον σκηνοθέτη Γιάννη Βεάκη, στην οποία αναπτύσσεται ιδιαίτερα η αντίληψη του Ρίτσου γύρω από τη θεατρικότητα στην ποίηση, ενός παράγοντα που κυριαρχεί κυρίως στο ώριμο έργο του με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την εμβληματική συλλογή Τέταρτη Διάσταση.

Η Στέλλα Παπακωνσταντίνου είναι Πολιτικός και Κοινωνικός επιστήμων με ειδίκευση στο Θέατρο, τον Κινηματογράφο και την Κοινωνική Ανθρωπολογία της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Αφρικής. Παράλληλα, εργάζεται ως Δραματολόγος-Ερευνήτρια και ηθοποιός στο θέατρο. Έχει συνεργαστεί με φορείς όπως το Εθνικό Θέατρο (Μετά το Πάρτι, 2025 – σκηνοθεσία Γιολ. Μαρκοπούλου), Εθνική Λυρική Σκηνή (Ελλάδα/Αϊτή 1821, 2021, Τα Περιηγητικά, 2021 – σκηνοθεσία Κων. Χατζής) το Φεστιβάλ Αθηνών (Κλυταιμνήστρα: Μουσική Δωματίου για ένα όργανο, 2021 – σκηνοθεσία Κων. Χατζής), την Ελευσίνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα (Μυστήριο 34: Πρόσωπα, 2023 – φωτογραφική έκθεση της φωτογράφου Lina Bertucci), το Πρόγραμμα «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» (Σπαραγμός, 2024 -σκην. Νίκος Μάνεσης-Δραματουργία Στέλλα Παπακωνσταντίνου, Τα Πρωτοσέλιδα, 2022 – σκηνοθεσία Θεανώ Μεταξά, Βάκχες, 2020 -σκηνοθεσία Κων. Χατζής,), το Φεστιβάλ Αισχυλείων (Βάκχες, 2013, Αίας, 2014, Πέρσες, 2016 -σκην. Μάρθα Φριντζήλα) και άλλες ιδιωτικές παραγωγές (Λόλα, 2026 – σκην. Χρήστος Σουγάρης, Το Τεστ, 2025/2026– σκην. Χρήστος Σουγάρης και Ελένη η Δίκη μιας Πόρνης, 2025 σκην. Χρ. Σουγάρης). 
Είναι επιστημονικός συνεργάτης του Αττικού Σχολείου Αρχαίου Δράματος στην Ελευσίνα με ιδρύτρια την Μάρθα Φριντζήλα, από την ίδρυσή του το 2013 μέχρι σήμερα. Είναι απόφοιτος του London School of Economics and Political Science καθώς και του School of Oriental and African Studies. Είναι απόφοιτη του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Πολιτισμικών και Κινηματογραφικών Σπουδών και του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ με ειδίκευση στη σύνδεση του Αρχαίου Δράματος και του εθνογραφικού κινηματογράφου και θεάτρου της υποσαχάριας Αφρικής. Παράλληλα, είναι υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής στον Τομέα της Ανθρωπολογίας με ειδίκευση στο Θέατρο και την Κοινωνική Ανθρωπολογία. 

Αποφοίτησε το 1999 με Bachelor of Arts in Media Arts από το Faculty of Arts and Education του University of Plymouth (U.K.). Από την προπτυχιακή της εμπειρία εξάσκησε τις τέχνες των μέσων και δημιούργησε διαφόρων ειδών οπτικοακουστικά έργα -video art, μικρού μήκους μυθοπλασία, ντοκιμαντέρ και πειραματικές ταινίες- τα οποία προβλήθηκαν σε πολιτιστικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στις μεταπτυχιακές της σπουδές και στη διδακτορική της διατριβή καλλιέργησε εις βάθος τη θεωρητική γνώση στα γνωστικά πεδία των Κινηματογραφικών και Πολιτισμικών Σπουδών. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο πεδίο Πολιτισμικές Σπουδές και Ανθρώπινη Επικοινωνία στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 2005. Ακολούθησε διδακτορικές σπουδές στο ίδιο πανεπιστήμιο και έλαβε το διδακτορικό της το 2012. Στη διδακτορική διατριβή της μελέτησε το κινηματογραφικό έργο της Ελληνίδας δημιουργού Τώνιας Μαρκετάκη στη διεπιστημονική και διαθεματική διατομή σημειωτικών, αισθητικών, πολιτισμικών, πολιτικών και φιλοσοφικών θεωρήσεων του κινηματογράφου.

Έκτοτε εξασκεί ερευνητικά, διδακτικά και συγγραφικά την κριτική θεωρητική σκέψη. Έχει εργαστεί ως ερευνήτρια σε προγράμματα με ένα ευρύ διεπιστημονικό φάσμα -από τις κινηματογραφικές αναπαραστάσεις του γυναικείου προτύπου της τραγωδίας της Αντιγόνης, τη δεοντολογία και τον εκφασισμό στα Μ.Μ.Ε., τη δημιουργία διαλειτουργικής ψηφιακής πλατφόρμας για την ανάδειξη κινηματογραφικού αρχειακού υλικού, μέχρι τις σύγχρονες ρατσιστικές πολιτικές στη διαχείριση της μετανάστευσης. Διδάσκει, στο Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου, στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Ε.Κ.Π.Α. και αλλού, προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα κινηματογράφου και πολιτικών πολιτισμικών σπουδών. Έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια, έχει επιτελέσει διαλέξεις-περφορμάνς σε διεθνείς εικαστικές εκθέσεις και έχει δημοσιεύσει επιστημονικά άρθρα.

Τέλος, διατηρεί μακροχρόνιες σχέσεις επαγγελματικής συνεργασίας με το πολιτιστικό ίδρυμα Αρχεία Ταινιών-Ταινιοθήκη της Ελλάδας. Έχει εργαστεί στην Ταινιοθήκη ως τεκμηριώτρια κινηματογραφικών επικαίρων, επιμελήτρια ψηφιακών βάσεων δεδομένων κινηματογραφικών αρχείων, στη συγγραφή και επιμέλεια κειμένων καθώς και στην οργάνωση παραγωγής και επιστημονική και πολιτιστική επιμέλεια προγραμμάτων κινηματογραφικών φεστιβάλ και αφιερωμάτων.